DYSKOPATIA
CZYM JEST, jej rodzaje
dyskopatia
Dyskopatia czyli przemieszczenie krążka międzykręgowego jest w 95% przyczyną takich schorzeń, jak niedowłady czy porażenia. Występuje ona przede wszystkim u jamników, stąd nazwa "porażenie jamnicze", ale dotyczy także innych ras psów i rzadko, ale może być u kotów.
Może być skutkiem urazu mechanicznego - w takich przypadkach najczęściej dochodzi w ciągu kilku-kilkunastu dni do całkowitego wyleczenia bez jakichkolwiek nawrotów w przyszłości. Prawdziwym wyzwaniem dla lekarza, a utrapieniem lub tragedią dla właściciela jest dyskopatia na podłożu genetycznym. U takich ras jak golden retriever czy labrador spotyka się ją już w wieku 8-15 miesięcy. Określa się ją jako tzw. "młodzieńczą dyskopatię". Powoduje prawie całkowity paraliż tyłu zwierzęcia, ale leczenie w postaci 2 zabiegów nastawienia daje 100% szybką wyleczalność - na drugi dzień pies biega.
Hodowla psów w inbredzie, czyli kojarzenie i rozmnażanie psów blisko ze sobą spokrewnionych, jest zasadniczą przyczyną rodzenia się psów mających zagwarantowane wystąpienie za kilka lat dyskopatii; często dołączają się także inne choroby, np. padaczka, która na podłożu genetycznym ujawnia się już w 1-2 roku życia. Skurcze i silnie napięcie mięśni w czasie ataku powodują przesunięcie zdegenerowanego dysku i porażenie gotowe.
Rodzaje porażeń:
W zależności od stopnia napięcia mięśni i związanego z tym bólu porażenia dzielimy na:
- Spastyczne - ból jest bardzo duży, całe ciało jest zesztywniałe, porażone kończyny są napięte i wyprostowane.
- Wiotkie - bólu praktycznie nie ma, kończyny tylne przy poruszaniu układają się z tyłu w charakterystyczną pozycję "foki''.
- Porażenie spastyczne stopniowo - w związku ze zmniejszaniem się odczynu zapalnego w danym miejscu. przechodzi w wiotkie.
Objawy dyskopatii są różne, w zależności od miejsca wystąpienia:
Dyskopatia szyjna - typowa pozycja to pochylenie głowy w dół i niemożność jej podniesienia. Mięśnie szyi są bardzo napięte, w związku z tym szyja jest nabrzmiała, twarda, tworzy tzw. byczy kark. Zwierzę z bólu nie porusza się, leży schowane w kojcu, a każda próba podniesienia go czy choćby sam strach przed dotykaniem, powoduje przeraźliwy głośny skowyt.
Dyskopatia dalszego odcinka kręgosłupa - najczęściej obejmuje odcinek piersiowo-lędźwiowy. Miejsce przesunięcia dysku jest nabrzmiałe, twarde, bolesne i ewidentnie cieplejsze. Piesek może kuleć na jedną kończynę, lecz częściej występuje niedowład tyłu lub całkowite porażenie. Powiązane jest to z niemożnością samodzielnego wypróżniania się. Mocz gromadzi się w pęcherzu moczowym i tylko jego nadmiar ulewa się przy zmianie pozycji ciała. Czucie, zarówno powierzchowne jak i głębokie, za miejscem wypadnięcia dysku jest obniżone lub całkowicie zniesione. Podobnie obniżona jest na tym odcinku ciepłota powierzchni skóry - jest ona ewidentnie chłodna . Także ruchy ogonka ulegają zanikowi. Bardzo szybko, szczególnie przy porażeniu wiotkim (w ciągu 2 tyg.) dochodzi do zaniku mięśni odcinka ciała za uszkodzonym miejscem. Jest to tzw. zanik z bezczynności.
dyskopatia
metody leczenia
DYSKOPATIA
Przyczyną bóli i porażeń w dyskopatii jest przemieszczenie dysku międzykręgowego i spowodowany nim ucisk na rdzeń kręgowy i korzonki nerwowe. Równocześnie dochodzi do powstania odczynu zapalnego okolicznych tkanek, co dodatkowo powoduje nasilenie objawów.
LECZENIE
kręgarstwo
- Usunięcie przyczyny, czyli wprowadzenie przemieszczonego dysku na swoje miejsce, likwiduje wszystkie objawy
- Leczenie zachowawcze, obejmuje leczenie ograniczające się do farmakologicznego zwalczania stanu zapalnego i bólu; laseroterapia, leczenie polem magnetycznym, akupunktura, bioenergoterapia.
- Operacje chirurgiczne:
ZALETY - Usunięcie przemieszczonego dysku likwiduje objawy i daje gwarancję, że już nigdy nie wyskoczy.
WADY - Przecięcie w czasie operacji więzadeł kręgosłupa powoduje jego destabilizację i w przypadku przemieszczenia się innego dysku już Święty Boże nie pomoże!
Przyjmuje się,że przyczyną braku pozytywnych efektów zabiegów chirurgicznych jest zawsze za późno przeprowadzony zabieg.
Leczenie poprzez nastawianie kręgosłupa czyli metody kręgarskie:
To wyjaśnienie dla tych lekarzy, którzy twierdzą, że wprowadzenie dysku na swoje miejsce jest niemożliwe.
Leczenie zachowawcze:
Daje efekty w mniej zaawansowanych przypadkach. Po pewnym czasie dysk może powrócić na swoje miejsce i stan zapalny może wygasnąć.
Laseroterapia - po kilku tygodniach czy miesiącach widać pewną poprawę...
Leczenie polem magnetycznym - skuteczne, ale uciążliwe. Wymaga 2x dziennie kontroli przez okres ok. 2 tygodni. Działanie to głównie regeneracja uszkodzonych nerwów. Podobnie działa bioenergoterapia - ale z prawdziwym bioterapeutą.
Uwaga!
REHABILITACJA
CO PO NASTAWIENIU?
NASTAWIENIE
Ma na celu ograniczyć zaniki mięśniowe i przyspieszyć powrót do pełnego zdrowia. Nie stosujemy jej tylko przy porażeniach spastycznych, w których napięcie mięśni wywołane bólem nie dopuszcza do ich atrofii.
rehabilitacja
DOCHODZENIE DO ZDROWIA
Postępowanie z porażonym pieskiem:
Mamy nastawiony kręgosłup, a piesek nadal nie wstaje, chociaż już go nie boli. W połowie przypadków dyskopatii, zwłaszcza dotyczącej odcinka piersiowo-lędźwiowego kręgosłupa, wypadnięty dysk uciska na nerwy, co skutkuje czasową utratą zdolności przewodzenia bodźców. Na szczęście z czasem to mija, ponieważ nerwy mają zdolność regeneracji.
W tym okresie musimy zadbać o:
- Czynności fizjologiczne
- Rehabilitację
Oddawanie moczu - nie możemy pozwolić, żeby piesek załatwiał się pod siebie. Należy nauczyć się opróżniać pęcherz z moczu poprzez ucisk na pęcherz. Jest to prosta rzecz, wymaga tylko treningu: najłatwiej jest uciskać z obu stron na środek brzuszka, a gdy mocz zacznie się wydostawać, nie należy przerywać tylko dociskać. Robimy to z wyczuciem, delikatnie zwłaszcza, gdy są napięte z bólu powłoki brzuszne. Pęcherz należy opróżniać 2-3 razy dziennie.
Oddawanie stolca - często wystarczy włożyć termometr do odbytu i poruszać nim. Wskutek drażnienia dochodzi do wyparcia stolca.
Uwagi końcowe:
Nie należy stosować preparatów rozgrzewających do nacierania kręgosłupa, zwłaszcza w początkowym okresie, gdyż nasilają one już istniejący stan zapalny.
Bezwarunkowo zabronione jest podawanie psom preparatów zawierających diclofenac.
Należy także ograniczyć podawanie innych "ludzkich" leków przeciwbólowych.
I ostatnia smutna uwaga :
Lekarze weterynarii, poza kilkoma wyjątkami, nie mają zwyczaju kierować pacjentów do lepszych specjalistów. Dotyczy to zwłaszcza porażeń jamniczych, w których jeśli oni nie pomogą, to pies nadaje się do uśpienia.
Szkoda, bo schorzenie to jest naprawdę bardzo proste do wyleczenia.
